Post: #221

Ja tam bardzo lubiłem pozytywizm i Młodą Polskę i generalnie lektury, które wtedy były.
Najbardziej chyba męczyłem się przy "Nad Niemnem", ale jak się opuszczało opisy przyrody, to nie było tak źle.
Tempo przy pozytywizmie rzeczywiście było duże i dlatego "Lalkę" kończyłem dopiero jak kończyliśmy ją omawiać, ale zdecydowanie było warto, bo ostatnie kilkadziesiąt stron to rewelacja (podobnie jak w "Zbrodni i karze").
W każdym razie pozytywizm to była bardzo miła odmiana po męczącym i nudnym jak flaki z olejem romantyzmie.

Post: #222

neo01 napisał(a):W każdym razie pozytywizm to była bardzo miła odmiana po męczącym i nudnym jak flaki z olejem romantyzmie.

Ja tam wolę romantyzm. Dziady III rewelacja, Boska komedia znakomita, a Irydion (nie był lekturą, przeczytałem dla przyjemności) najlepszy. Inna kategoria to Fredro, ale on pisał wbrew nurtowi. I dobrze, bo Słowacki (dobra Balladyna, beznadziejny Kordian) próbował się dostosować i kiepsko mu szło. Prusowi poszło lepiej, bo balansował w powieściach na granicy pozytywizmu i romantyzmu i widać, że jego sympatia była po stronie bohaterów romantycznych (Wokulski, Ramzes XIII). W krótszych formach niestety wpadał w sidła pozytywizmu i wychodziło mu to fatalnie.

Post: #223

Mnie czytanie utworów wierszowanych niezwykle męczyło. "Kordian" to już było coś fatalnego, przeczytałem może parę stron, "Nie-Boska..." była z tego wszystkiego najlepsza, "Dziady" omawialiśmy jak byłem chory - i bardzo dobrze, a "Pana Tadeusza" czytałem na raty - połowę w podstawówce, połowę w liceum
"Balladyna" była w podstawówce (rzeczywiście dobra), więc jej nie liczę.

Post: #224

"Kordian" był fajny, ale się nabijaliśmy z bohatera (że ze strachu zemdlał już u celu) , "Nie-Boskiej" w ogóle nie pamiętam, "Dziady" miały ŚWIETNE momenty (to z wywoływaniem duchów, ta część co gość siedział w więzieniu i obrażał Boga, jeszcze parę innych) i fatalną tą część, co go wiozą na Syberię (nuda na maxa), "Pan Tadeusz" czytało się sprawnie i szybko, ale fabuła banalna, niewarta takiej formy - można rzec, że przerost formy nad treścią.

W ogóle lubiłem czytać utwory sceniczne, wolę je często przeczytać, niż obejrzeć na scenie.

Post: #225

Dla porównania: zwiastun drugiej "Lalki".
Czyli da się normalnie.